تبلیغات
تغذیه و سلامت - گزارش هایی از فواید و کارکردهای محصولات تراریخته
 

Google

در این وب سایت


























تغذیه و سلامت
رژیم غذایی سالم و تاثیر آن بر سلامت و بهبود بیماری ها - نوع تغذیه و سبک زندگی است که سلامتی پایدار را به ارمغان می آورد






 
 
trarikhteh 2.jpg
محصولات تراریخته ( دستکاری ژنتیکی شده )  ، اگرچه انتقادات متعدد و ابهامات علمی زیادی را به دنبال خود دارد ولی فواید متعدد بیولوزیکی ، محیط زیستی و  اقتصادی برای این تکنولوزی و فراورده های حاصل از آن ذکر شده است . در ادامه مطلب نمونه ای از گزارشات مثبت متعددی را که خبرگزاری مهر به نقل از  مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران منتشر نموده مطالعه نمایید 


تولید گوجه فرنگی تراریخته مقاوم به آفت  مگس مینور

گروهی از پژوهشگران بخش زیست شناسی مولکولی و ژنتیک در موسسه فناوری ازمیر در ترکیه موفق شدند گوجه فرنگی های تراریخته مقاوم به آفت مینور را تولید کنند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران گروهی از پژوهشگران بخش زیست شناسی مولکولی و ژنتیک در موسسه فناوری ازمیر در ترکیه موفق شدند گوجه فرنگی های تراریخته مقاوم به آفت مینور را تولید کنند. تولید تجاری این گوجه فرنگی باعث کاهش قابل توجه مصرف سموم خواهد شد.

در این پژوهش، یک ژن از باکتری باسیلوس تورینجسیس وارد ژنوم گیاهان گوجه فرنگی شده است. این گوجه فرنگی های تراریخته نسبت به آفت مگس مینور صد در صد مقاوم هستند و در اثر حمله آفت از بین نمی روند.

مگس مینور حشره ای است که روی برگ های گوجه فرنگی تخم گذاری می کند. تخم های این حشره وارد بافت برگ شده و به کرم تبدیل می شوند که در نهایت باعث از بین رفتن برگ ها و خشک شدن بوته گوجه می شود. در مراحل بعد این مگس وارد گوجه شده و میوه گوجه فرنگی را کاملا فاسد می کند. گوجه های آفت زده ظاهر سالمی دارند.

طبق اعلام سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد   ( FAO ) ۲.۷۵ میلیون تن آفت کش در سال ۲۰۱۵ مصرف شده است. آفت کش ها بیشتر با هدف مبارزه با حشرات تولید و مصرف شده اند.

سموم آفت کش در طی چند دهه، زندگی موجودات غیرهدف همچون ماهی ها و سایر آبزیان و موجودات زنده ای که از این آبزیان تغذیه می کنند را به خطر انداخته اند. آثار زیانبار سموم پژوهشگران را واداشته است تا به دنبال روشی جایگزین و سالم برای دفع آفات در کشاورزی باشند.

یکی از روش های کنترل آفات استفاده از
پروتئین به دست آمده از یک باکتری خاکزی است. باسیلوس تورینجنسیس (Bt) پروتئین های کریستالی مقاوم به آفت تولید می کند. بیش از ۵۰ سال است که این پروتئین ها در کشاورزی ارگانیک برای مبارزه با آفات استفاده می شوند. پروتئین های بی تی انواع مختفی دارند که به گیاه برای مقاوم شدن در برابر حشرات مختلف کمک می کنند.

مهندسی ژنتیک جایگزینی مناسب برای روش استفاده خارجی از این پروتئین ها است. به کمک مهندسی ژنتیک گیاهان قادر خواهند بود پروتیئن های بی تی موسوم به پروتئین های کرای (Cry) را تولید کنند و نیازی به محلول پاشی این آفت کش های ارگانیک نخواهد بود.

کشاورزان ایرانی نیز با این آفت دست و پنجه نرم می کنند. مگس مینور یکی از عوامل اصلی وارد شدن خسارت به محصول گوجه فرنگی است و باعث از بین رفتن محصول گوجه فرنگی و در پی آن افزایش قیمت آن است.

این مگس از کشورهای همسایه وارد کشور ایران شده است و در برابر اکثر سموم مقاوم است. برای مبارزه با این آفت سم پاشی به فاصله هشت روز یک بار انجام می شود که مخاطرات فراوانی برای کشاورزان، مصرف کننده ها و محیط زیست در پی دارد.

نتایج این پژوهش نشان می دهد که گوجه فرنگی تراریخته می تواند استفاده از سموم حشره کش را برای کنترل آفت مینور به مقدار قابل توجهی کاهش دهد. از سوی دیگر خسارت این حشره روی محصول گوجه فرنگی بین پنجاه تا صد درصد گزارش شده است و پتانسیل تولید مثلی بالا، آن را به یک حشره خطرناک تبدیل کرده است. به نظر می رسد مهندسی ژنتیک تنها را راه موثر مقابله با این آفت باشد.

Image result for ‫تراریخته‬‎

مجوز استفاده از محصولات حاوی برنج طلایی تراریخته که با هدف مهار کمبود ویتامین آ تولید شده است در استرالیا و نیوزیلند صادر شد.


به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران، مجوز مصرف برنج طلایی تراریخته در استرالیا و نیوزیلند در پی تقاضای موسسه بین المللی تحقیقات برنج از اداره استانداردهای غذایی استرالیا نیوزیلند (FSANZ) صادر شده است.

برنج طلایی یکی از ارقام برنج است که توسط مهندسی ژنتیک برای تولید بتاکاروتن، پیش ماده ویتامین A، در دانه برنج تولید شده است. بتاکاروتن در برگ های برنج غیرتراریخته برای انجام فتوسنتز تولید می شود اما در دانه برنج وجود ندارد. برنج طلایی با هدف کمک به رفع کمبود ویتامین آ و با انتقال یک ژن از گل نرگس و یک ژن از یک باکتری به برنج تولید شده است.

فیلیپین، اندونزی و بنگلادش از جمله کشورهایی هستند که احتمال ابتلا به کمبود ویتامین A در آنها بسیار بالاست. با توجه به اینکه ۶۰ تا ۷۰ درصد از انرژی مردم در این کشورها از برنج تامین می شود، مصرف برنج طلایی می تواند برای مقابله با این کمبود بسیار امیدوار کننده باشد.

Image result for ‫تراریخته‬‎سازمان غذا و داروی امریکا با صدور بیانیه‌ای سلامت برنج تراریخته چینی را تأیید و با مصرف آن در امریکا موافقت کرد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران، برنج تراریخته که توسط محققان چینی برای مقاومت در برابر آفات و کاهش مصرف سم، اصلاح ژنتیکی شده است، فرایندهای ارزیابی ایمنی و سلامت را در سازمان غذا و داروی امریکا طی کرده و این سازمان با مصرف آن در امریکا موافقت کرد.

بر اساس گزارش رویترز، این برنج تراریخته به نام Huahui-۱ توسط دانشمندان چینی در دانشگاه هوژانگ (Huazhong) برای مقاومت در برابر آفاتی مانند کرم ساقه‌خوار برنج توسعه یافته است.

دانشگاه هوژانگ در بیانیه‌ای اعلام کرد: سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) هفته گذشته با ارسال پاسخ مکتوب به تقاضای دانشگاه هوژانگ با مصرف برنج تراریخته چینی موافقت و اعلام کرده بر اساس بررسی‌های این سازمان مشکلی به لحاظ مصرف انسانی این برنج وجود ندارد.

دانشگاه هوژانگ اعلام کرده است که این محصول قبلا فرایند ارزیابی توسط سازمان حفاظت از محیط زیست امریکا را نیز طی کرده و از این پس مانعی برای صادرات برنج تراریخته چین به بازار امریکا وجود ندارد.

بر اساس بیانیه دانشگاه هوژانگ در صورتی که کشت این برنج در امریکا نیز مورد تقاضا باشد، علاوه بر موارد فوق نیاز به مجوز وزارت کشاورزی امریکا نیز خواهد داشت. این بیانیه به این نکته اشاره نکرده است که آیا چین چنین تصمیمی دارد یا خیر.

در ادامه بیانیه دانشگاه هوژانگ آمده است: تاییدیه‌های سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) و سازمان حفاظت از محیط زیست امریکا (EPA) نشان دهنده به رسمیت شناختن و پذیرش روش‌های تست و ارزیابی ایمنی زیستی محصولات تراریخته در مراکز علمی چین از سوی نهادهای نظارتی امریکا است.

بر اساس گزارش چاینا دیلی، وان جیان‌مین، عضو آکادمی مهندسی چین، نیز گفت: تا کنون بیش از ۱۵۰ رقم پنبه مقاوم به آفت از سال ۲۰۰۸ در ۲۸.۶ میلیون هکتار از اراضی چین کشت شده است که این امر موجب کاهش استفاده ۶۰ درصدی از سموم آفت‌کش در چین شد.

چین اعلام کرده است قصد دارد تا سال ۲۰۲۰، ذرت و سویای تراریخته را نیز تجاری‌سازی کند.

استرالیا و تراریختگی

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران، استرالیا یکی از کشورهای اصلی تولید کننده محصولات زراعی تراریخته است و تاکنون مجوز کشت یا مصرف ۱۲۹ رخداد تراریخته را صادر کرده است.

دهها رخداد مختلف از پنبه، کلزا، گل میخک و گل رز، محصولات تراریخته‌ای هستند که در استرالیا مجوز کشت دریافت کرده‌اند. هم اکنون ۸۵۲ هزار هکتار از اراضی این کشور به کشت محصولات تراریخته اختصاص دارد.

استرالیا در سال ۱۹۹۶جزو ۶ کشور اولی بود که کشت تراریخته را آغاز کرد و از همان زمان به کشت پنبه تراریخته می‌پردازد. هم اکنون تقریبا همه مزارع پنبه استرالیا به کشت پنبه تراریخته اختصاص یافته است.

کشت کلزای تراریخته در استرالیا در سال ۲۰۰۸ آغاز شد. سطح زیر کشت کلزای تراریخته در استرالیا در سال ۲۰۱۷ به بیش از ۴۹۱ هزار هکتار رسید که نسبت به ۴۴۶ هزار هکتار در سال ۲۰۱۶ افزایش قابل توجهی را نشان می‌دهد. این کشور در سال ۲۰۱۶ بیش از ۲۵۰ میلیون دلار کنجاله سویای تراریخته از آرژانتین وارد کرد.

با کشت سویا و پنبه تراریخته طی بیست سال گذشته در استرالیا این محصولات حدود ۲۲۶ تن افزایش عملکرد داشته‌اند و بالغ بر ۱.۳۷ میلیارد دلار استرالیا ارزش افزوده برای این کشور ایجاد کرده است. کشت محصولات تراریخته در استرالیا از تبدیل ۵۱ هزار و ۴۰۰ هکتار از منابع طبیعی به زمین کشاورزی جلوگیری کرده و از این طریق به حفظ تنوع زیستی و محیط زیست کمک کرده اند.

در همین حال کشت سه محصول کلزای مقاوم به علف‌کش، پنبه مقاوم به علف‌کش و پنبه مقاوم به آفت در استرالیا موجب کاهش مصرف ماده مؤثره سموم شیمیایی به ترتیب به مقدار ۳.۵، ۱۴.۷ و ۳۳.۴ درصد شده است.

براساس مطالعات معتبر کشت کلزا و پنبه تراریخته در استرالیا به مدت ۲۰ سال مزیت‌های زیست‌محیطی و بهداشتی زیر را برای این کشور در پی داشته است:

-  جلوگیری از مصرف ۲۲ میلیون کیلوگرم ماده مؤثره سموم آفت کش

-  کاهش ۲۶ درصدی اثرات سوء زیست‌محیطی کشت این دو محصول

- صرفه جویی در مصرف ۲۷ میلیون لیتر سوخت در اثر کاهش استفاده از سم، ماشین آلات کشاورزی و حذف یا کاهش عملیات خاک ورزی (شخم)

- جلوگیری از انتشار ۷۱٫۵ میلیون کیلوگرم دی‌اکسید کربن

هم اکنون محصولات پنبه (۲.۵ هکتار)، گندم (۳.۵ هکتار)، جو(۱.۷ هکتار)، گلرنگ (۳۵ هکتار)، موز (۱هکتار)، کلزا (۲۵ هکتار)، شبدر سفید (۲هکتار)، خردل (۰.۰۲۸هکتار) و نیشکر (۱۴هکتار) در حال کشت آزمایشی در مناطق مختلف استرالیا هستند و در صورت مثبت بودن نتایج به صورت انبوه کشت خواهند شد.

تولید  روغن ماهی بوسیله گیاهان تراریخته

محققان انگلیسی موفق با استفاده از مهندسی ژنتیک در تولید روغن ماهی، دانه روغنی کاملینا را به عنوان منبع جایگزین روغن ماهی انتخاب کردند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران، یک تیم تحقیقاتی در مرکز تحقیقات کشاورزی روتامستد انگلستان از مهندسی ژنتیک برای تولید روغن ماهی در گیاهان استفاده کرده است. در این پژوهش دانه‌های روغنی کاملینا به عنوان منبع جایگزین و پایدار برای روغن ماهی مورد مطالعه قرار گرفت.

این دانشمندان انگلیسی نزدیک به دو دهه در مورد استفاده از گیاهان برای تولید روغن ماهی مطالعه کرده اند.

پروفسور جاناتان نایپر سرپرست این تیم تحقیقاتی با اعلام اینکه نتایج آزمایش‌های میدانی موفقیت آمیز بوده است، گفت: هدف از این طرح پژوهشی استفاده از گیاهان برای تامین فرآورده‌هایی است که تاکنون از طریق ماهی تولید شده اند.

وی با بیان اینکه کاهش ذخایر جهانی ماهی یک نگرانی جدی برای محیط زیست و امنیت غذایی است، با این حال مصرف ماهی همچنان رو به افزایش است ادامه داد: با تولید روغن ماهی در مزارع صید ماهی کاهش می یابد. تامین تقاضای روز افزون ماهی ها نباید موجب از بین رفتن ذخایر جهانی ماهی و تهدید سلامت اقیانوس ها شود.

سرپرست این تیم تحقیقاتی افزود: بنابراین برای اینکه جمعیت رو به افزایش جهان از مزایای مصرف ماهی بهره‌مند شوند ما به شیوه دیگری برای تامین روغن های ماهی نیاز داریم. دستاورد این پژوهش به تامین تقاضای روز افزون مصرف ماهی و پایداری آبزی پروری کمک شایان توجهی خواهد کرد.

روغن ماهی در واقع به وسیله میکروب هایی تولید می شود که در شبکه غذایی دریایی ساخته می شود. این میکروب ها در محیط هایی غیر از دریا موجود نیستند. بنابراین ماهی هایی که از دریاها صید می شوند تنها منابع امگا سه در زنجیره ی غذایی ما هستند. ماهی های پروش یافته در محیط های غیر دریایی هم با روغن امگا ۳ که از ماهی های دریایی به دست آمده است تغذیه می شوند.

اسیدهای چرب غیر اشباع امگا ۳ برای حفظ سلامتی بسیار مهم هستند و به جلوگیری از بیماری های قلبی و سکته مغزی کمک می کنند. مصرف این روغن سلامت روحی را نیز به همراه دارد.

دانه های روغنی کاملینا به طور طبیعی حاوی مقدار زیادی امگا سه هستند. اما این اسیدهای چرب درکاملینا زنجیره کوتاهی دارند؛ در حالی که اسیدهای چرب امگا ۳ که از مزایای سلامتی برخوردارهستند دارای زنجیره های بلند هستند.

برای تغییر این ویژگی، پژوهشگران در مرکز تحقیقاتی روتامستد ژن های مصنوعی شبیه به ژن هایی که در جلبک ها یافت می شود را وارد کاملینا کردند. آن ها موفق شدند گیاهان تراریخته ای را تولید کنند که داری مسیر بیوشیمیایی برای تولید روغن امگا ۳ با زنجیره بلند هستند. این روغن می تواند از بذر این گیاهان استخراج شده و به عنوان یک جایگزین پایدار برای روغن ماهی که از دریا تهیه می شود، مصرف شود.

این دانه های روغنی تراریخته علاوه بر اینکه یک منبع پایدار برای روغن ماهی محسوب می شوند مزایای دیگری هم دارند. روغنی که از ماهی ها استخراج می شود ممکن است آلوده به فلزات سنگین باشد. اما در روغن به دست آمده از کاملینای تراریخته این امکان وجود ندارد.

تولید گیاهان تراریخته مقاوم به خشکی و آب شور

دانشمندان آمریکایی برخی ژن‌های مقاوم به خشکی را شناسایی کردند که می‌تواند در ایجاد ارقام زراعی تراریخته مقاوم به خشکی به کار رود.

به گزارش خبرگزاری مهر، دانشمندان در آزمایشگاه ملی اوک ریج آمریکا، مجموعه ای از ژن های مقاوم به خشکی در برخی گیاهان را شناسایی کردند. این ژن ها گیاهان مقاوم به خشکی را قادر به زنده ماندن در شرایط نیمه خشک می کنند.

این یافته، می تواند در تولید محصولات تراریخته مقاوم به شرایط خشکی و کم آبی نقش مهمی داشته باشد. با توجه به اینکه در شرایط کم‌آبی کنونی کشاورزی عمده آب شیرین موجود را مصرف می‌کند، تولید گیاهان مقاوم به خشکی کمک قابل توجهی به حفظ منابع طبیعی و محیط زیست خواهد کرد.

گیاهانی که می توانند در مناطق خشک، بیابانی و کم آب رشد کنند به نوعی فرایند سوخت و ساز مجهز شده‌اند که طی آن دی اکسید کربن تنها در طول شب توسط گیاه جذب می‌شود و در طول روز روزنه‌های هوایی گیاه برای جلوگیری از تبخیر اضافی آب بسته می‌شوند. این فرم از فتوسنتز، متابولیسم اسید کراسولاسه (CAM) نام دارد و طی میلیونها سال تکامل یافته است. این ساز و کار در گیاهانی مانند ارکیده و آناناس دیده می شود.

دکتر ژیاهوآن ینگ، سرپرست این تیم تحقیقاتی، گفت: مکانیسم CAM یک مکانیزم اثبات شده برای افزایش بهره وری استفاده از آب در گیاهان است.

وی تاکید کرد: اکنون با شناسایی مکانیسم فتوسنتز CAM ما می توانیم فرآیندهای متابولیک را در محصولاتی مانند برنج، گندم، سویا و صنوبر که آب زیادی مصرف می کنند مهندسی کنیم و به این ترتیب گیاهانی با سازگاری بیشتر به شرایط خشکی تولید کنیم.

کشاورزی بزرگترین مصرف کننده آب شیرین جهان است. دسترسی به منابع آب تمیز به علت شهرنشینی، رشد جمعیت و تغییرات آب و هوایی از عواملی هستند که باعث کاهش منابع آبی پاک شده اند. این مسئله چالشی برای محیط زیست محسوب می شود. تولید گیاهان تراریخته که با استفاده از روش مهندسی ژنتیک قابلیت فتوسنتز به شیوه گیاهان CAM را پیدا کرده اند، می تواند مصرف آب را در کشاورزی کاهش دهد. علاوه بر این، سبب افزایش انعطاف پذیری گیاهان در شرایطی که منابع آب کمتر از حد مطلوب است شود.

جری توسان، هماهنگ کننده و مدیر اجرایی مرکز نوآوری های بیوانرژی می گوید: مطالعه ژنوم گیاهانی که در مصرف آب کارایی بالایی دارد می‌تواند به تولید گیاهان تراریخته‌ای منجر شود که بتوانند از آب شور استفاده کنند و در شرایطی که دسترسی به آب های پاک کمتر است توانایی رشد کردن داشته باشد. با شناسایی مکانیزم های بهره وری استفاده از آب، می‌توانیم این ویژگی را به گیاهان زراعی انتقال دهیم. برای آبیاری این گیاهان تراریخته از آب غیرشرب استفاده می‌شود و آب آشامیدنی را برای نوشیدن صرفه جویی می‌کنیم.

Image result for ‫تراریخته‬‎

محققان آرژانتینی توانسته اند با مهندسی ژنتیک، ژن مقاوم به خشکی را از دانه های آفتابگردان به گندم، سویا و ذرت منتقل کنند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی، محققان آرژانتینی موفق شدند که ژن مقاوم به خشکی را از دانه های آفتابگردان به گندم، سویا و ذرت منتقل کنند. درهمین حال این کشور در حال صدور مجوز برای محصولات جدیدی مانند نیشکر و سویای متحمل به خشکی، نیشکر مقاوم به آفت، نیشکر مقاوم به علف کش، سیب زمینی مقاوم به ویروس، گلرنگ و یک نوع چمن مقاوم به علف کش است.

آرژانتین در حال صدور مجوز برای محصولات تراریخته جدیدی مانند گندم، نیشکر، ذرت و سویای متحمل به خشکی است. آزمایش ارقام جدید تراریخته متحمل به خشکی در مناطق مختلف این کشور افزایش عملکرد بین ۱۵ تا ۱۰۰ درصد را نشان داده است.

در آرژانتین سه محصول عمده زراعی که از نوع تراریخته است شامل سویا با ۱۸.۷ میلیون هکتار، ذرت با ۴.۷۴ میلیون هکتار و پنبه با ۳۸۰ هزار هکتار تولید می‌شود. به این ترتیب محصولات تراریخته با سطح زیر کشت ۲۳.۸۲ میلیون هکتار و پذیرش ۹۷ درصدی از سوی کشاورزان آرژانتینی در سال ۲۰۱۶ مواجه بودند.

بنابراین نوع غیر تراریخته این سه محصول در آرژانتین تقریبا یافت نمی‌شود.

بر اساس آخرین گزارش شورای توسعه بیوتکنولوژی آرژانتین، تولید سویای تراریخته موجب شده است تولید دانه سویا در این کشور از ۱۱ میلیون تن در سال ۱۹۹۷ به ۵۳ میلیون تن در سال ۲۰۱۴ افزایش یابد. همچنین سطح زیرکشت این محصول از ۶ میلیون هکتار به ۱۸ میلیون هکتار در مدت مشابه افزایش یافت.

بنابراین با وجود افزایش سه برابری سطح زیرکشت تولید این محصول ۴.۸ برابر افزایش داشته که نشان می‌دهد کشت سویای تراریخته ۳۰ درصد عملکرد بیشتری را نسبت به سویای غیر تراریخته نصیب کشاورزان آرژانتینی کرده است.

سویای تراریخته همچنین امکان کشت بدون خاک ورزی (شخم) و کشت سویا بلافاصله پس از برداشت گندم را فراهم کرد که این امر یکی از دلایل افزایش سطح زیر کشت بوده است.

از سال ۲۰۰۹ صد درصد سویای تولیدی در این کشور از نوع تراریخته است. کشت سویا در سال‌های ۱۹۹۶ـ۱۹۷۱ حدود ۳.۵ درصد افزایش را نشان می‌دهد در حالی که با بهره‌مندی از ارقام سویای تراریخته این رشد در دوره ۲۰۱۵ـ۱۹۹۶ به ۹.۴ درصد در سال افزایش یافت.

مطالعات نشان می‌دهد بهره مندی از زیست فناوری کشاورزی برای این کشور حدود ۲ میلیون شغل جدید و ۱۲۷ میلیارد دلار درآمد ناخالص نصیب این کشور کرده که ۶۶ درصد آن سهم کشاورزان بوده است. پیش بینی شده است معرفی نیشکر تراریخته سطح زیر کشت این محصول را در این کشور از ۳۵۰ هزار هکتار کنونی به ۵ میلیون هکتار افزایش دهد.

عوارض حذف سم گلایفوسیت در کشاورزی

محققان دانشگاه پردو به تازگی به بررسی آثار پنجاه سال استفاده از علف کش پرمصرف گلایفوسیت و پیامدهای حذف آن از کشاورزی پرداخته اند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران، طبق نتایج تازه‌ترین پژوهش های منتشر شده در مجله علمی غذا و محصولات تراریخته، حذف علف کش «گلایفوسیت» از کشاورزی آثار نامطلوبی بر محیط زیست و اقتصاد جهانی خواهد داشت.

توقف استفاده از گلایفوسیت باعث کاهش مقدار سویا، ذرت و کلزا در بازار جهانی می شود و تولید این محصولات به ترتیب به ۱۸.۶، ۳.۱ و۱.۴۴ میلیون تن می رسد. به این ترتیب قیمت جهانی غلات، دانه‌های روغنی و شکر افزایش خواهد یافت. با کاهش تولید محصول، درآمد جهانی حاصل از کشاورزی به مقدار ۶.۷۶ میلیارد دلار می شود.

برای تامین غذای کافی و با کاهش عملکرد محصولات کشاورزی سطح زمین های زیر کشت ۷۶۲ هزار هکتار افزایش می یابد. از این مقدار ۱۶۷ هزار هکتار حاصل تغییر کاربری جنگل ها به زمین های کشاورزی خواهد بود. این جنگل زدایی و تغییر کاربری اراضی باعث افزایش انتشار گاز دی اکسید کربن به مقدار ۲۳۴ میلیارد کیلوگرم خواهد شد.

انتشار گاز دی اکسید کربن، علاوه بر کاهش ترسیب کربن در اثر از بین رفتن جنگل ها، به دلیل افزایش مصرف سوخت هم رخ خواهد داد. افزایش انتشار گاز دی اکسید کربن، در اثر حذف محصولات تراریخته مقاوم به علف کش از چرخه کشت، از نظر آلایندگی اثری مشابه افزودن ۱۱.۷۷ میلیون ماشین به جاده ها خواهد داشت.

افزایش استفاده از علف کش های پرخطر، دیگر پیامد حذف علف کش کم خطر گلایفوسیت از کشاورزی است. به این ترتیب مقدار ماده موثره علف کش که وارد
طبیعت می شود به مقدار ۸.۲ میلیون کیلوگرم افزایش خواهد یافت.

نزدیک به پنجاه سال است که استفاده از علف کش کم خطر گلایفوسیت در کشاورزی رایج است. با معرفی ارقام تراریخته مقاوم به این علف کش محبوبیت آن در میان کشاورزان افزایش پیدا کرده است. اتحادیه اروپایی نیز اخیرا مجوز استفاده از این علف کش را با توجه به برتری های آن نسبت به سایر علف کش هایی که کارایی مشابهی دارند، به مدت پنج سال تمدید کرد.

گیاهان تراریخته به کمک کاهش گازهای گلخانه‌ای می آیند

پژوهشگران به دنبال تولید گیاهان تراریخته‌ای هستند که توانایی جذب دی اکسید کربن بیشتری از هوا داشته باشند و به کاهش سرعت گرمایش جهانی کمک کند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران، پژوهشگران مرکز تحقیقاتی سالک به دنبال تولید گیاهان اصلاح شده ای هستند که توانایی جذب دی اکسید کربن بیشتری از هوا داشته باشند و به این ترتیب با افزایش ترسیب کربن به کاهش سرعت گرمایش جهانی کمک کنند.

در این پژوهش دو گیاه آرابیدوپسیس (Arabidopsis) از خانواده شب بویان و آهوماش ژاپنی(Lotus japonicus) از خانواده لگوم ها به عنوان گیاهان نمونه مورد مطالعه قرار گرفتند.

هدف از انجام این آزمایشات، طراحی گیاهانی است که سوبرین بیشتری تولید کنند. سوبرین ترکیب اصلی چوب پنبه و حاوی کربن فراوان است. سوبرین تولید شده در ریشه این گیاهان مانع از دست رفتن آب از ریشه گیاه می شود. این ترکیب به تجزیه زیستی مقاوم است و چندین دهه بدون تجزیه باقی می ماند.

دکتر جوان چوری متخصص گیاه‌شناسی و رهبر این تیم تحقیقاتی گفت: زیست پالایی و به ویژه استفاده از گیاهان برای جذب دی اکسید کربن هوا کمک بزرگی به ترسیب کربن در خاک می کند. استفاده از گیاهان به عنوان موجودات فتوسنتز کننده برای کنترل تغییرات اقلیمی ضروری است و ما هم به دنبال تولید گیاهانی هستیم که توانایی زیادی در ترسیب کربن داشته باشند. این گیاهان امکان کشت در زمین هایی با حاصلخیزی کم را دارند و پس از برداشت می توانند به عنوان خوراک دام مصرف شوند. مهندسی ژنتیک و انتقال ژن مدرنترین و سریع ترین روش ممکن برای تولید این گیاهان است.

وی افزود: با استفاده از حدود ۶ درصد از کل زمین های کشاورزی موجود برای کشت این گیاهان اصلاح شده می توانیم مقدار قابل توجهی از دی اکسید کربن موجود در هوا را وارد خاک کنیم.

دکتر چوری گفت: دنیا در حال تجربه یک بحران است به کمک فناوری می‌توانیم گیاهانی تولید کنیم که به مقابله با بحران ها کمک کنند. همچنین طراحی گیاهانی که نسبت به تغییرات اقلیمی، خشکی، آفات و بیماری ها مقاوم باشند، به کمک مهندسی ژنتیک امکان پذیر است و کلید افزایش تولید در کشاورزی است.

وی ادامه داد: جمعیت انسان ها در حال حاضر ۷.۴ میلیارد نفر است. پیش بینی می شود در سال ۲۰۵۰ این رقم به ۹.۴ میلیارد نفر برسد. افزایش جمعیت و بهبود وضعیت تغذیه ای مردم فقیر از عواملی است که برای آن باید تولید غذای با کیفیت افزایش پیدا کند.

Image result for ‫تراریخته‬‎

استفاده از ژن طبیعی ضد آفت در گیاه اسطوخدوس برای انتقال به سایر گونه های گیاهی

دانشمندان بیوتکنولوژی دانشگاه بریتیش کلمبیا ژنی را در اسطوخدوس کشف کرده‌اند که عامل خاصیت ضد آفت در این گیاه بوده و می‌تواند در تولید سموم زیستی و ارقام تراریخته مقاوم به آفت به کار رود.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی، دانشمندان توانسته‌اند ژن مرتبط با ترکیبات ضد آفت را در اسطوخدوس شناسایی کنند؛ از همین رو باید خاصیت ضد آفت را نیز به عطر قوی، خاصیت‌های درمانی و روغن‌های آرام بخش این گیاه افزود.

در صورتی که این پژوهش موفقیت آمیز باشد نقش مهمی در تولید آفت کش‌های زیستی و همچنین گیاهان تراریخته مقاوم به آفت خواهد داشت.

به طور سنتی، از آفت‌کش و حشره‌کش‌ها برای مقابله با قارچ یا آفاتی مانند حشرات استفاده می‌شود. اما با توجه به اینکه آفات به این مواد مقاوم می‌شوند نیازمند آفت‌کش‌های زیستی و غیر زیستی جدید هستیم. همچنین تا کنون از ژن بی.تی که به عنوان یک آفت‌کش در کشت ارگانیک به کار می‌رود در تولید محصولات تراریخته مقاوم به آفت استفاده می‌شد که شناسایی ژن‌های گیاهی ضد آفت می‌تواند جایگزین دیگری برای این روش ارائه کند.

با توجه به اینکه اسطوخدوس از طریق تولید ترکیبات شیمیایی ضد میکروب و قارچ و ضد حشره از خود در برابر حمله آفات مختلف حفاظت می‌کند دانشمندان بیوتکنولوژی دانشگاه بریتیش کلمبیا تلاش کرده‌اند ژن یا ژنهای عامل این ویژگی را در اسطوخدوس شناسایی کنند.

اسطوخدوس روغن‌هایی را تولید می‌کند که دارای ترکیبات شیمیایی ضد میکروبی و ضد حشره با عنوان ۳-کارن هستند. این تیم تحقیقاتی توانسته‌اند ژن مربوط به آنزیمی را شناسایی کنند که در تشکیل ۳-کارن در اسطوخدوس نقش دارد.

ژاپن و محصولات تراریخته

ژاپن به عنوان بزرگ‌ترین واردکننده محصولات تراریخته، موفق به رهاسازی و کشت ۱۶۰ محصول تراریخته از میان ۳۰۷ مجوز صادره در این کشور، شده است.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی، ژاپن یکی از بزرگ‌ترین واردکنندگان (سرانه) محصولات غذایی تراریخته برای مصرف انسان و دام و از تولیدکنندگان محصولات تراریخته است.

این کشور سالانه ۱۵ میلیون تن ذرت و ۳ میلیون تن دانه سویا وارد می‌کند که غالبا از نوع تراریخته است. ذرت تراریخته آمریکایی منشا تامین ۸۶ درصد از واردات ذرت مصرفی مردم ژاپن است و ۱۴ درصد باقی‌مانده نیز از برزیل وارد می شود که دومین تولید کننده بزرگ محصولات تراریخته در جهان است.

۴.۵ میلیون تن از ذرت وارداتی به ژاپن به مصرف انسانی اختصاص دارد. از طرفی، مقدار زیادی از غذای فراوری شده وارداتی به ژاپن دارای مواد منتج از محصولات تراریخته مانند روغن، شکر، آرد، آنزیم‌ها و غیره است.

هشت محصول تراریخته (سویا، ذرت، سیب‌زمینی، کلزا، تخم پنبه، یونجه، چغندر و پاپایا) و ۳۳ محصول غذایی فراوری شده در ژاپن مصرف می‌شود .


Image result for ‫تراریخته‬‎سازمان ایمنی غذای اتحادیه اروپا، پس از ۱۰ سال مصرف چغندرقند تراریخته، برای دومین بار سلامت این محصول را تایید کرد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران، سازمان ایمنی غذای اتحادیه اروپا متولی صدور مجوز سلامت و امنیت محصولات غذایی در اروپا است. این مرجع در سال ۲۰۰۶ چغندرقند تراریخته رقم H۷-۱ را مورد تایید قرار داد و مجوز واردات این محصول را به اروپا از سال ۲۰۰۷ به مدت ۱۰ سال صادر کرد.

این سازمان به تازگی با تایید نتایج قبلی ارزیابی های ایمنی زیستی چغندر قند تراریخته رقم H۷-۱، مجددا سلامت و ایمنی این محصول را برای استفاده به عنوان خوراک انسان و دام به طور مستقیم یا فراوری شده در اتحادیه اروپایی تایید کرد.

رقم H۷-۱ چغندرقند تراریخته، مقاوم به علف کش است و در کشورهای کانادا و ایالات متحده آمریکا کشت و به اروپا صادر می شود.

تاکنون مجموعا بیش از ۵۰۰ مجوز مصرف برای ارقام تراریخته مختلف شامل ذرت متحمل به علف کش، ذرت مقاوم به آفت، سویای متحمل به علف کش و پنبه مقاوم به آفت در اتحادیه اروپایی صادر شده است. سلامت محصولات تراریخته در اروپا توسط سازمان ایمنی غذای اتحادیه اروپا بررسی و مجوز مصرف آن ها صادر می شود.

براساس مجوزهای صادر شده محصولات تراریخته در همه ۲۸ کشور عضو اتحادیه اروپایی به مصرف می رسند.

سطح زیر کشت محصولات تراریخته در قاره اروپا در سال ۲۰۱۶ نسبت به سال ۲۰۱۷، ۱۷ درصد افزایش یافت و چهار کشور اروپایی اسپانیا، پرتغال، چک و اسلواکی در سال ۲۰۱۶ میلادی مجموعا بیش از ۱۳۶ هزار هکتار را زیر کشت ذرت تراریخته بردند.

اروپا از بزرگترین مصرف کننده های محصولات تراریخته در جهان است و علاوه بر کشت این محصولات سالانه مقادیر زیادی از انواع محصولات تراریخته را وارد می کند.

۲۸ کشور عضو اتحادیه اروپایی سالانه بیش از ۳۰ میلیون تن سویای تراریخته از قاره آمریکا وارد می کنند.

با روش انتقال ژن از باکتری؛ ارزش غذایی ذرت افزایش می یابد

دانشمندان دانشگاه راتگرز به روش جدیدی برای افزایش ارزش غذایی ذرت دست پیدا کرده اند. در این روش با انتقال ژن از یک باکتری به ذرت، این محصول پرمصرف قادر به تولید «متیونین» خواهد بود.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران، تولید غذای سالم و کافی یکی از اهداف مهندسی ژنتیک است. ذرت تراریخته غنی از متیونین جدیدترین محصول تراریخته است که به روشی ارزان تر و آسان تر این
اسید آمینه ضروری را برای انسان و دام فراهم کرده است.

ذرت پر مصرف ترین کالای خوراکی تجاری است و افزایش ارزش غذایی آن بسیار ارزشمند است. میلیون ها نفر  به ویژه در کشورهای درحال توسعه از مزایای این کشف جدید بهره مند خواهند شد. متیونین برای انسان به ویژه کودکان و برای رشد دام ضروری است. در واقع متیونین به اندازه ویتامین ها در رشد و سلامتی موثر است.

طبق نتایج منتشر شده، متیونین یکی از ۹ آمینو اسید ضروری برای انسان است که با مصرف گوشت تامین می شود. آمینو اسید متیونین برای رشد و ترمیم بافت ها ضروری است، باعث استحکام ناخن ها و انعطاف پوست و مو می شود. گوگرد موجود در متیونین از سلول ها در برابر آلاینده ها محافظت می کند و روند پیر شدن سلول ها را کند می کند. حضور گوگرد برای جذب سلنیوم و روی نیز ضروری است.

ذرت در غذای دام ها مصرف می شود. به دلیل کمبود متیونین در غذای دام از مکمل های متیونین در جیره غذایی دام ها استفاده می شود که بسیار گران قیمت هستند. دستاورد جدید دانشمندان می تواند در کاهش هزینه های تغذیه دام بسیار موثر باشد.

غذای طیور معمولا آمیزه ای از سویا و ذرت است و متیونین تنها آمینو اسید ضروری حاوی گوگرد است که کمبود آن در جیره غذایی طیور دیده می شود. دکتر جواکیم مسینگ، رئیس موسسه میکروبیولوژی واکسمن می گوید: سالانه میلیاردها دلار صرف تولید متیونین به روش مصنوعی و افزودن آن به دانه های ذرت می شود که کمبود متیونین دارند. افزودن متیونین به ذرت به این روش هزینه های بسیاری را به تولید کننده ها از نظر پول و انرژی تحمیل می کند.

دانشمندان دانشگاه راتگرز یک ژن از باکتری اشرشیا کولای (E. coli) را به گیاه ذرت منتقل کردند؛ با این روش مقدار متیونین در دانه ذرت تا ۵۷ درصد افزایش یافت. استفاده آزمایشی از این ذرت تراریخته در جیره غذایی جوجه ها نشان داد که ذرت تراریخته غنی از متیونین برای جوجه ها مفید بوده است.

در کشورهای توسعه یافته با استفاده از مکمل های حاوی متیونین در غذای دام و طیور، پروتئینی که از گوشت تامین می شود حاوی متیونین زیادی است. اما این مکمل ها گرانقیمت هستند و استفاده از آن ها برای تولید کننده ها در کشورهای در حال توسعه مقرون به صرفه نیست. به همین دلیل استفاده از ذرت غنی شده میتواند در کاهش هزینه های تولید گوشت دام و طیور بسیار موثر باشد. به علاوه ذرت در بسیاری از کشورهای در حال توسعه غذای اصلی مردم فقیر به ویژه کشاورزانی است که آن را کشت می کنند. تولید ذرت تراریخته غنی از متیونین روشی ارزان برای تامین غذای سالم و کافی است و نیازی به خرید مکمل های متیونین یا مصرف غذاهای گران قیمت که حاوی متیونین باشد نخواهد بود.

برنج تراریخته مقاوم به خشکی

دانشمندان دانشگاه آکسفورد ژنی را کشف کرده‌اند که با انتقال آن به برنج می‌توان توان فتوسنتزی و تحمل برنج نسبت به گرما و خشکی را افزایش داده و ثمردهی برنج را ۵۰ درصد تقویت کرد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران، دانشمندان ژنی را در ذرت کشف کرده‌اند که مسئول مسیر فتوسنتز پربازده C۴ در ذرت است و با انتقال آن به برنج می‌توان توان فتوسنتزی و تحمل برنج نسبت به گرما و خشکی را افزایش داده و در نتیجه آن ثمردهی برنج را تا حد قابل توجهی تقویت کرد.

دانشمندان دانشگاه آکسفورد برای بهبود فرایند فتوسنتز در برنج و افزایش عملکرد آن، پروژه‌ای به نام برنج C۴ را آغاز کرده‌اند که در این پروژه با واردکردن ژن ذرت به گیاه برنج، توان فتوسنتزی این گیاه تقویت خواهد شد و برنج نیز به سطح محصولات پربازده خواهد رسید.

برنج از مسیر فتوسنتزی C۳ استفاده می‌کند که بازده بسیار کمتری در محیط‌های گرم و خشک نسبت به مسیر C۴، یعنی مسیری که در گیاهان دیگر مانند ذرت و ذرت خوشه‌ای از آن استفاده می‌شود دارد.

طبق برآورد دانشمندان، اگر فتوسنتز برنج به مسیر C۴ تغییر داده شود، بازده آن می‌تواند تا ۵۰ درصد افزایش یابد. محققان فوق نشان داده‌اند که چگونه می‌توان اولین قدم در این روش را که به نام آناتومی proto-Kranz شناخته می‌شود، با وارد کردن یک ژن ذرت به نام GOLDEN۲-LIKE به برنج، برداشت.

آن‌ها در این مرحله تعداد کلروپلاست‌ها و میتوکندری‌های فعال در سلول‌های پوششی اطراف رگبرگ‌ها را با تقلید از ویژگی‌های دیده‌شده در گونه‌های proto-Kranz، افزایش دادند.

پروفسور جین لنگدیل، استاد توسعه گیاهی دپارتمان علوم دانشگاه آکسفورد و محقق ارشد این مرحله از پروژه برنج C۴ دراین‌باره می‌گوید: «در این بررسی یک تک‌ژن به برنج وارد شده تا اولین مرحله در مسیر تکاملی C۳ به C۴ را بازسازی کند. این پیشرفت واقعاً دلگرم‌کننده است و چالش حال حاضر ما این است که با استفاده از آن، ژن‌های صحیح برای تکمیل مراحل باقیمانده در این فرایند را پیدا کنیم.»


Image result for ‫تراریخته‬‎

دستاوردهای کشت پنبه تراریخته در هند

کشت پنبه تراریخته در هند موجب شد سطح زیر کشت پنبه به بیش از ۱۱ میلیون هکتار در سال ۲۰۱۵ افزایش یابد و درآمدی ۲۰ میلیارد دلاری را برای این کشور به همراه داشته باشد.

به گزارش خبرگزاری مهر، کشت پنبه تراریخته در هند موجب شد سطح زیر کشت پنبه از ۷ میلیون هکتار در سال ۲۰۰۲ به بیش از ۱۱ میلیون هکتار در سال ۲۰۱۵ افزایش یافته و با ایجاد ۲۰ میلیارد دلار درآمد ناخالص این کشور را به تولید و صادر کننده اول پنبه در جهان تبدیل کند.

مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران اعلام کرد: در سال ۲۰۱۶ بیش از ۷ میلیون کشاورز هندی از حدود ۱۱ میلیون هکتار سطح زیر کشت پنبه تراریخته، ۶ میلیون تن محصول برداشت کردند.

سطح زیر کشت پنبه در هند به دلیل شرایط بازار و کاهش قیمت پنبه در سال ۲۰۱۶ با ۸ درصد کاهش مواجه شد که البته این کاهش بیشتر درباره پنبه غیرتراریخته بوده است. به همین دلیل سهم پنبه تراریخته از کل کشت پنبه در این کشور در سال ۲۰۱۶ از ۹۵ به ۹۶ درصد افزایش یافته است.

مقایسه داده های مربوط به کشت پنبه در هند نشان می دهد کشت پنبه تراریخته از سال ۲۰۰۲ موجب ۳۱ درصد افزایش ثمردهی، ۳۹ درصد کاهش مصرف سموم آفت کش و ۸۸ درصد افزایش در سود دهی این محصول شده است.

بررسی ها از کاهش قابل توجه میزان مصرف سم از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۳ با وجود افزایش ۵۰ درصدی سطح زیر کشت پنبه در هند و همچنین افزایش ثمردهی محصول در مدت مشابه حکایت دارد که نه تنها این کشور را از وابستگی به واردات رهانیده بلکه به تولید کننده و صادرکننده اول پنبه جهان تبدیل کرده است.

از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ جلسات کمیته مهندسی ژنتیک این کشور، پس از سالها از سر گرفته شد و ارزیابی های لازم برای صدور مجوز کشت به ارقام جدید تراریخته از جمله برنج، نیشکر، بادنجان، پنبه، نخود سودانی و خردل تراریخته را آغاز کرده است.

تولید و عملکرد خردل طی بیست سال گذشته بدون تغییر باقی مانده است اما خردل تراریخته می تواند با افزایش عملکرد محصول تا ۲۵ درصد باعث رونق صنعت خردل شود و با کلزا رقابت کند.

Image result for ‫تراریخته‬‎
 
باکتری تراریخته تولید کننده ابریشم مصنوعی تولید شد . این ابریشم چهار برابر سخت تر از فولاد و سه برابر کشش پذیرتر از تار عنکبوت است.


به گزارش خبرگزاری مهر، یک شرکت بیوتکنولوژی صنعتی آلمانی از طریق مهندسی ژنتیک، باکتری ترایخته‌ای با نام E.coli را به عنوان راهی برای تولید ابریشم عنکبوت مصنوعی تولید کرده که قادر است ابریشم زیست ‌تخریب پذیر مقاوم به حرارت تولید کند. این ابریشم

این باکتری به گونه‌ای با ژن تار عنکبوت مهندسی شده است که به عنوان بیوراکتورهای زنده به تولید فیبرین (مواد خام ابریشم) بپردازند. این ماده که Biosteel نام گرفته هم اکنون در مقیاس کلان برای شرکت های مختلف در صنایع متنوع تولید می شود.

 فیبرین خام سپس توسط یک فرایند تصفیه اختصاصی تلخیص می شوند. نتیجه یک پودر خشک سفید است که برای چندین محصول این شرکت استفاده می شود. فرایند این کار بر اساس تحقیق توماس اسبعیل، استاد بیومارکتیو در دانشگاه بیروت صورت گرفته است.

جانس کلین، مدیر عامل شرکت AMSilk در این باره گفت: این شیوه به معنای استفاده بهینه از ژنها و طبیعت در تولید صنعتی است. برخلاف نسخه آزمایشی، تار عنکبوت طبیعی نمی‌تواند در مقیاس صنعتی تولید شود و کیفیت آن نوسان می‌یابد.

ماده خام حاصل از این تولید ابریشم Biosteel حدود ۱۵ درصد سبکتر از ابریشم طبیعی است اما قدرت آن از فولاد به مراتب بیشتر است. در برابر حرارت نیز مقاوم بوده و نرم تر و قابل انعطاف تر است.

این مواد پایدار جدید یک موضوع داغ در صنعت پوشاک آلمان، به ویژه در بخش کالاهای ورزشی و فضای باز است. با محصول جدید، مشتریان پوشاک با کارکردهای بالا و با دوام روبرو خواهند شد که هزینه‌کردن برای آن را با کمال میل می‌پذیرند و البته لباس‌های ساخته شده از آن با محیط سازگار است و به سرعت خشک می شوند.

Image result for ‫تراریخته‬‎

تولید محصولات تراریخته در ایران گسبرش می یابد

رئیس پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی گفت: علاوه بر برنج و پنبه تراریخته، سیب زمینی، ذرت و کلزای تراریخته را در دستور کار تولید و دریافت مجوز خواهیم داشت.

به گزارش خبرگزاری مهر، نیراعظم خوش خلق سیما در جلسه بررسی مسائل و چالش های بخش انتقال ژن پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی که با هدف پیشبرد و اجرای سریع­ تر پروژه های تحقیقاتی این عرصه، برگزار شد، بر آمادگی این پژوهشکده در رفع دغدغه های جامعه در حوزه محصولات تراریخته تاکید کرد.

وی اظهار داشت: در حال حاضر، فضای جامعه برای طرح موضوعات مربوط به تراریخته، تنگ نظرانه است. البته شاید برخی نان خود را در مخالفت با اقدامات انجام شده در زمینه تراریخته می بینند اما ما باید با اقدامات خود و با سعه صدر، آرامش را در جامعه ایجاد کنیم.

رئیس پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی با بیان اینکه ما باید پاسخ علمی را در مجامع علمی بدهیم، تاکید کرد: ما از نمایندگان مجلس، علما و تمامی کسانی که نسبت به فناوری های حوزه بیوتکنولوژی از جمله تراریخته، احساس نگرانی می کنند، درخواست می کنیم تا ارشادات و دغدغه های خود را مطرح کنند تا نگرانی آنها را مرتفع کرده یا کاهش دهیم.

خوش خلق سیما با تاکید بر انتظار حمایت از سوی تمامی محققان و پژوهشگران این حوزه افزود: علاوه بر برنج تراریخته و پنبه تراریخته، انشاالله سیب زمینی، ذرت و کلزای تراریخته را خواهیم داشت و این امر بیانگر این است که پروژه های انجام شده در این حوزه به نتیجه رسیده است.





موضوع : تغذیه ناسالم ، 
نشانک ها: تراریخته ها،
پیوندها : خبرگزاری مهر، تراریخته ها چه هستند ؟ شرحی بر فواید و عوارض تراریخته ها،




 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر





استفاده از مطالب تنها با ذکر منبع و لینک به صفحه مربوطه مجاز می باشد