Google

در این وب سایت


























تغذیه و سلامت
رژیم غذایی سالم و تاثیر آن بر سلامت و بهبود بیماری ها - نوع تغذیه و سبک زندگی است که سلامتی پایدار را به ارمغان می آورد





بیماری آلزایمر ( Alzheimer's disease ) یا بیماری فراموشی ، یک نوع اختلال عملکرد مغزی و اختلال در حافظه است که به تدریج توانایی‌های ذهنی بیمار را دچار تحلیل می‌ کند. موارد پیشرفته آلزایمر منجر به بیماری زوال عقل ( دمانس ) می شود . بیماری آلزایمر یک بیماری مغزی پیش‌رونده و غیرقابل ‌برگشت است که به آرامی حافظه و قدرت تفکر را از بین برده و حتی توانایی انجام کارهای ساده را از فرد می‌گیرد.
اختلال حافظه درابتدای بیماری الزایمر معمولاً بتدریج ایجاد شده و پیشرفت می‌کند. در ابتدا اختلال حافظه به وقایع و آموخته‌های اخیر محدود می‌شود ولی بتدریج خاطرات قدیمی هم آسیب می‌بینند. بیمار پاسخ سئوالی را که چند لحظه قبل پرسیده‌است فراموش می‌کند و مجدداً همان سؤال را می‌پرسد. بیمار وسایلش را گم می‌کند و نمی‌داند کجا گذاشته‌است. در خرید و پرداخت پول دچار مشکل می‌شود و نمی‌تواند حساب دارائیش را نگه دارد. بتدریج در شناخت دوستان و آشنایان و نام بردن اسامی آنها نیز مشکل ایجاد می‌شود. کم‌کم مشکل مسیر یابی پیدا شده و اگر تنها از منزل بیرون برود ممکن است گم شود. در موارد شدیدتر حتی در تشخیص اتاق خواب، آشپزخانه، دستشویی و حمام در منزل خودش هم مشکل پیدا می‌کند. بروز اختلال در حافظه و روند تفکر سبب آسیب عملکردهای اجتماعی و شخصی بیمار شده و در نتیجه ممکن است سبب افسردگی، عصبانیت و پرخاشگری بیمار شود.
در ادامه مطلب با بیماری آلزایمر و مراحل آن بیشتر اشنا می شویم .
 
 آلزایمریکی از مشکلات زوال عقل در مراحل پیشرفته تر آلزایمر ،  بروز توهم و هذیان است. مثلاً بیمار فکر کند همسرش به وی خیانت کرده‌است و یا همسایگان و پرستارش قصد آسیب رساندن و توطئه علیه وی را دارند. بیمار ممکن است به فرزندانش بدبین شود. گاهی اوقات بیمار افرادی را مثلاً والدین فوت شده یا اقوام را که نیستند و حضور ندارند می‌بینند.

در موارد شدید ، بیمار برای انجام کارهای اولیه شخصی نیاز به کمک پیدا می‌کند و ممکن است توانایی کنترل ادرار و مدفوع را هم از دست دهد. بیمار دچار زوال عقل ممکن است در تکلم و یافتن کلمات مناسب مشکل پیدا کند و در نتیجه کم حرف و گوشه گیر شود. در موارد پیشرفته تر بیمار آگاهیش را نسبت به بیماری از دست داده و نمی‌داند دچار ناتوانی در انجام برخی کارها است و ممکن است کارهای خطر ساز انجام دهد. بتدریج ممکن است توانایی حرکتی بیمار هم دستخوش آسیب شده و مکرراً تعادلش را از دست داده زمین بخورد.
اختلالات تکلمی ، کاهش شنوایی و از دست دادن حس بویایی و اختلال فضای بینایی و احساس بی قراری و سرگردانی ، همراه با افسردگی و خمودی از علایم دیگر زوال عقل درمراحل پیشرفته آلزایمر می باشد . پس از آن و با بدتر شدن بیماری ، شخص ممکن است دیگر قادر به مراقبت از خودش  نباشد. حتی ممکن است دیگر کسانی  که سابق بر این عاشقانه دوست می داشته را نیز به یاد نیاورد. ممکن است فراموش کند که چگونه باید غذا خورد، استحمام کرد، لباس پوشید، به دستشویی رفت و یا حتی از تخت و یا صندلی بلند شد و راه رفت.

آلزایمر ، رایج‌ترین شکل بیماری زوال عقل است. علائم این بیماری با از دست دادن قدرت حفظ اطلاعات بخصوص حافظهٔ موقت در دوران پیری آغاز شده و به‌تدریج با از دست دادن قدرت تشخیص زمان، افسردگی، از دست دادن قدرت تکلم، گوشه‌گیری و سرانجام مرگ در اثر ناراحتی‌های تنفسی به پایان می‌رسد. مرگ پس از پنج تا ده سال از بروز علائم اتفاق می‌افتد؛ اما بیماری حدود بیست سال قبل از ظهور علائم آغاز شده‌است. این بیماری با از دست رفتن اتصال نورون ها در برخی مناطق مغز، نکروزه شدن سلول‌های مغز در مناطق مختلف سیستم عصبی، ایجاد ساختارهای پروتئینی کروی شکلی به نام پلاک‌های پیری ( SP ) در خارج نورون‌های برخی مناطق مغز و ساختارهای پروتئینی رشته‌ه ای به نام NFT در جسم سلولی نورون‌ها، مشخص می‌شود. 

میزان شیوع بیماری آلزایمر

در سال ۲۰۰۶ میلادی ۲۶٫۶ میلیون نفر در جهان به این بیماری مبتلا بودند و پیش‌بینی می‌شود که در سال ۲۰۵۰ میلادی از هر ۸۵ نفر یک مبتلا به آلزایمر وجود داشته باشد.
پنج درصد از جمعیت ۶۵ ساله و بالاتر به بیماری آلزایمر متوسط تا شدید مبتلا هستند و این در حالیست که ۱۰ تا ۱۵ درصد سالمندان در همین گروه سنی از بیماری آلزایمر خفیف رنج می‌برند.
35 نفر از هر 100 نفر افراد بالای 85 سال از نوعی از زوال عقل رنج می برند. این به آن معناست که %65 افراد  با این مشکل مواجه نمی شوند. بروز زوال عقل در سنین پایین تر از 60 سال شایع نیست .

سن و مراحل بیماری آلزایمر

بیماری آلزایمر به آرامی شروع و به تدریج در عرض چندین سال ، علائم آن شدیدتر می‌شود. این بیماری در وهله اول قسمت‌هایی از مغز که کنترل حافظه و زبان را به عهده دارند دربر می‌گیرد. آلزایمر یک بیماری پیش‌رونده است. این بدان معناست که به مرور زمان قسمت‌های بیشتری از مغز آسیب می‌بیند. در انتهای بیماری با درگیر شدن مراکز تنفسی و قلبی در مغز ، بیمار جان خواهد باخت .

سن بروز علایم بیماری آلزایمر ، غالبا از 65 سالگی به بعد است ولی دانشمندان معتقدند که پیش زمینه های ایجاد این بیماری از سال ها قبل از بروز علایم آن در شخص ، شکل گرفته و رشد کرده است .

بیماری آلزایمر، یک بیماری با پیشرفت تدریجی است . مراحل بیماری آلزایمر از شروع تا مرگ بیمار را می توان در چند مرحله بیان کرد : 

مرحله یک: بدون اخلال
در این مرحله، بیماری آلزایمر قابل تشخیص نبوده و مشکلات حافظه یا علائم دمانس قابل تشخیص نیستند.

مرحله دو: زوال بسیار خفیف
بیمار ممکن است مشکلات حافظه‌ای جزئی داشته باشد یا برخی چیزها را در اطراف منزل گم کند، البته نباید کاهش حافظه ناشی از افزایش سن را به عنوان آلزایمر شناسایی کرد.

مرحله سه: زوال خفیف
در این مرحله، بیمار از مشکلات شناختی و مشکلات حافظه رنج می‌برد. بیماران در مرحله 3 با بسیاری از موارد زیر مشکل دارند:
  • پیدا کردن لغت مناسب در هنگام صحبت کردن ،
  • به خاطر سپردن نام افراد جدید ،
  • برنامه‌ریزی و سازمان‌دهی
افراد مبتلا به آلزایمر که در مرحله 3 قرار دارند، ممکن است اموال شخصی خود از جمله اشیای گران‌قیمت خود را گم کنند.

مرحله چهار: زوال متوسط
در این مرحله از آلزایمر، علائم بیماری آلزایمر مشهود می‌شوند. بیماران در این مرحله از بیماری مشکلات زیر را دارند:
  •     مشکل در انجام محاسبات ساده
  •     فراموش کردن خاطرات زندگی شخصی
  •     اختلال در حافظه کوتاه‌مدت (برای مثال به یاد نمی‌آورند که صبحانه چه خورده‌اند)

مرحله پنج: زوال نسبتاً شدید
در مرحله پنجم بیماری آلزایمر، بیمار برای انجام کارهای روزمره خود به کمک نیاز دارد. افراد در این مرحله موارد زیر را تجربه می‌کنند:
  •     گیجی و سردرگمی شدید
  •     ناتوانی در یادآوری مسائل ساده مربوط به خود مانند شماره تلفن
  •     مشکل داشتن در پوشیدن لباس مناسب

آلزایمرمرحله شش: زوال شدید
بیماران در مرحله ششم بیماری آلزایمر به مراقبت و نظارت مدام نیاز داشته و باید مراقبت‌های حرفه‌ای از آن‌ها به عمل آید.

مرحله هفت: زوال بسیار شدید
مرحله هفتم آخرین مرحله بیماری آلزایمر است. از آنجا که بیماری آلزایمر یک بیماری لاعلاج است، بیماران در این مرحله نزدیک به مرگ هستند. در مرحله هفتم بیماری آلزایمر بیماران توانایی خود را در واکنش به محرک‌های محیط و ارتباطی از دست می‌دهند.

علل ابتلا به بیماری آلزایمر

دلیل اصلی ابتلا به بیماری آلزایمر هنوز شناخته نشده است، البته برخی از عواملی که احتمال ابتلا به این بیماری را افزایش می‌دهد عبارتند از:

•    افزایش سن
•    سابقه خانوادگی ابتلا به بیماری آلزایمر ( نقش ژنتیک )
•    آسیب‌دیدگی‌های شدید سر در گذشته
•    عوامل مربوط به سبک زندگی و عوارضی که به دلیل بیماری های قلبی عروقی ایجاد می‌شوند.

نقش ژنتیک دربیماری آلزایمر

بیماری آلزایمر یک بیماری پیچیده چندعاملی است. حدود ده در صد موارد آن بصورت ارثی  است. در بیماری آلزایمر ارثی ، این بیماری زودهنگام تر از موارد غیر ارثی و از سن 55 سالگی یا زودتر بروز می‌کند.


راه‌های تشخیص بیماری آلزایمر


در حال حاضر آزمایش خون و یا تست آزمایشگاهی برای تشخیص آلزایمر وجود ندارد و تشخیص بیماری ، عمدتا با مشاهده علائم بیماری صورت می پذیرد .

از دست دادن خفیف حافظه در افراد بالای 60 سال شایع است. ممکن است این قضیه به این معنا نباشد که شما به بیماری آلزایمر مبتلا شده اید. اما اگر با مشکلات حافظه مواجه شدید حتماً به پزشک مراجعه کنید. 
چنانچه شخص چهار یا پنج نشانه زیراز علائم  زیر را داشته باشد، باید برای تشخیص احتمال ابتلا به آلزایمر پزشک مراجعه کند.

•    اختلال حافظه که فعالیتهای روزانه را دچار اشکال می‌کند.
•    مشکلات در انجام کارهای عادی مثلاً فراموش می‌کند، غذا بپزد
•    ضعف بیان و استفاده از کلمات نامناسب برای صحبت کردن
•    گم کردن زمان مکان مثلاً روز و شب
•    کاهش قضاوت ( اختلال در تصمیم‌گیری )
•    اختلال تفکر ذهنی ( حسابهای مالی – ارقام )
•    جابه‌جا کردن اجسام مثلاً ساعت را روی گاز می‌گذارد
•    تغییرات در حالت و رفتار ( خنده – گریه – عصبانیت )
•    انگیزه را از دست می‌دهند و بی‌توجه می‌شوند
•    تغییر شخصیت ( منزوی شدن – عصبانی شدن )

درمان بیماری آلزایمر

در حال حاضر درمان قطعی برای بیماری آلزایمر وجود  ندارد و درمان های کمکی  بیماری آلزایمر بیشتر شامل درمان‌های علامتی، درمان اختلالات رفتاری و داروهای کاهنده سیر پیشرفت بیماری است.

کنترل‌های دارویی درکاهش علائم بیماری آلزایمر

گرچه هنوز درمانی برای بیماری آلزایمر وجود ندارد اما با استفاده از داروها می‌توان سیر پیشرفت بیماری را کند کرد و از شدت اختلال حافظه و مشکلات رفتاری بیمار کاست. داروهای مورد تأیید برای بیماری آلزایمر شامل موارد زیر است.

داروهای آرام بخش و ضد جنون:
اگر با روش‌های غیر دارویی نتوان رفتارهای آزاردهنده، بی قراری و پرخاشگری بیمار را کمتر کرد می‌توان از داروهای جدید ضد جنون مثل اولانزاپین، کوتیاپین و ریسپریدون استفاده کرد. گاهی اوقات افسردگی سبب پرخاشگری بیمار است که با استفاده از داروهای ضد افسردگی مثل فلوکستین می‌توان آن را درمان کرد.

داروهای ضد کولین استراز:
در بیماری آلزایمر مقدار استیل کولین که یکی از واسطه‌هایی شیمیایی مداخله گر در حافظه‌است کم می‌شود. داروهای مختلفی برای افزایش مقدار استیل کولین در پایانه‌های عصبی استفاده می‌شوند از جمله ریواستیگمین (Exelon)، دانپزیل (Aricept)، و گالانتامین (Razadyne). این داروها سبب بهبود حافظه، عملکرد شناختی و عملکرد اجتماعی بیمار می‌شوند. این داروها تا حدودی رفتارهای غیرطبیعی بیمار را نیز اصلاح می‌کنند. مشکل عمده این داروها عوارض گوارشی، تهوع، استفراغ، دل پیچه و اسهال است که با افزایش تدریجی دارو، مصرف همراه صبحانه و شام و با مایعات یا آب میوه از شدت عوارض کاسته می‌شود.

ممانتین ( Ebixa, Namenda ):
داروی دیگری که در درمان موارد متوسط تا شدید بیماری آلزایمر استفاده می‌شود و تا حدودی هم اثرات محافظتی بر روی سلولهای مغزی دارد ممانتین است. این دارو نیز سبب بهتر شدن توانایی شناختی و حافظه بیمار می‌شود. گیجی و منگی مهمترین عوارض این دارو هستند. دارو را می‌توان همراه با غذا مصرف کرد.

داروهایی که اثر بخشی آنها به تأیید نرسیده‌است:
داروهای مختلف شیمیایی و گیاهی وجود دارند که بر اساس برخی مطالعات برای بیماری آلزایمر توصیه شده‌اند اما اثر بخشی آنها هنوز به تأیید نرسیده‌است. ویتامین ها مثل ویتامین E، ویتامین‌های گروه B ، امگا ۳، استروژن، جینکوبیلوبا و داروهای ضد التهاب مثل بروفن از این دسته داروها هستند.
اخیراً محققان آمریکایی با بررسی نتایج یک پژوهش دریافته‌اند که داروهای فشار خون که برای درمان بیماران مبتلا به فشار خون بالا استفاده می‌شود، خطر بروز آلزایمر را در افراد کاهش می‌دهد.

آلزایمر و گروه‌های خونی

گروه خونی افراد می‌تواند در ابتلای آن‌ها به بیماری‌های زوال شناختی مانند آلزایمر تأثیرگذار باشد. گروه خونی نقش مهمی در رشد  سیستم ایمنی بدن ایفا کرده و ممکن است باعث خطر بالاتر ابتلا به زوال شناختی شود. افراد دارای گروه خونی O از ماده خاکستری بیشتری در مغز خود نسبت به گروه‌های خونی A ,B و AB برخوردارند که این امر به حفاظت در برابر بیماری‌هایی مانند آلزایمر کمک خواهد کرد. دارندگان گروه خونی O از ماده خاکستری بیشتری در بخش خلفی مخچه برخوردارند. در مقایسه، افراد با گروه‌های خونی A, B یا AB دارای حجم کوچکتری از ماده خاکستری در مناطق تمپورال و لیمبیک مغز از جمله هیپوکامپ چپ هستند که یکی از نخستین بخشهایی از مغز است که در اثر آلزایمر، آسیب می‌بیند.

پیشگیری از آلزایمر

هنوز راه ثابت شده‌ای برای جلوگیری از ابتلاء به آلزایمر وجودندارد، چرا که عامل و یا عوامل اصلی این بیماری ناشناخته است. 
پژوهش‌ها نشان می‌دهند که دیابت و هر بیماری دیگری که بر قند خون تأثیر داشته باشد، در عملکرد مغز و سیستم اعصاب ، اختلال وارد می‌کند. افزایش قند خون، سبب افزایش سطح آمیلوئید بتا در بدن بیمار می‌شود. آمیلوئید بتا نشان دهنده پپتیدهایی از اسید آمینه هستند که مهمترین جزء پلاک‌های آمیولوئید در مغز بیماران مبتلا به آلزایمر بشمار می‌آیند.
با این حال یکی از بهترین راه‌هایی که امروزه برای پیشگیری از ابتلاء به آلزایمر بیان می‌شود، همان راه‌هایی است که برای کاهش خطر ابتلاء به بیماری‌های قلبی بیان می‌شوند.  کنترل موارد مهمی که بر سلامت قلب تأثیر دارد، مانند، فشارخون بالا، چاقی و دیابت ممکن‌ است بتواند به پیشگیری از ابتلاء به آلزایمر کمک کند . افزایش تحرک و فعالیت جسمی، روابط اجتماعی و تغذیه  سالم می‌تواند، خطر ابتلاء به آلزایمر را کاهش دهد. 
برای پیشگیری، استفاده از ذهن مثل یادگیری دو زبان و حل جدول، معاشرت با دیگران، انتخاب زندگی سالم، کنترل کلسترول، جلوگیری از چاقی، تغذیه سالم، مصرف امگا ۳ و ماهی، ورزش کردن و توجه به فشار و قند و پیشگیری از ضربه سر کمک کننده است.

پیشرفت آلزایمر ناشی از التهاب حاصل از افزایش  سلول های ایمنی موسوم به میکروگلیا در مغز است و در صورت جلوگیری از این التهاب، پیشرفت بیماری متوقف می‌شود. نتایج یک تحقیق نشان می‌دهد توقف تولید سلول‌های ایمنی جدید در مغز می‌تواند اختلال حافظه را که در بیماری الزایمر مشاهده می‌شود، کاهش دهد.

براساس یافته های دانشمندان ، افرادی که از نظر جسمی و فکری فعال هستند به مراتب کمتر از دیگران در معرض بیماری خطرناک الزایمر قرار می گیرند. تقویت حافظه فقط با خواندن کتاب و فکرکردن امکان پذیر نیست بلکه معاشرت با دیگران ، مسافرت ، آموختن زبانی جدید، حفظ کردن شعر، آموختن موسیقی و غیره می تواند در این مورد مؤثر باشد که البته علاوه بر تمام این نکات رعایت اصول تغذیه درجلوگیری از ابتلا به بیماری آلزایمر نقش دارد.
   شناخت و شرح بیماری ها   
  مطالب بیشتر در باره بیماری های خود ایمنی  


مطالب دیگری از سایت

داستان هایی از آلزایمر
مکانیسم ایجاد بیماری آلزایمر و تغییرات مغزی ناشی از این بیماری
نقش تغذیه در ایجاد یا پیشگیری از بیماری آلزایمر
روش سفید کردن دندان ها با لیموترش و جوش شیرین
مراحل مختلف خواب و راه کارهایی برای افزایش کیفیت خواب
آپنه خواب یا وقفه تنفسی در خواب چیست ؟ 
دانلود کتاب " راز سلامتی و شادابی با تغذیه میوه و گیاهان "




موضوع : بیماری ها، 
نشانک ها: بیماری های خود ایمنی،
پیوندها : لینک ویدئو در آپارات،









استفاده از مطالب تنها با ذکر منبع و لینک به صفحه مربوطه مجاز می باشد
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic